آدمهای آجری

توهم از نوع آدمهای آجری

نقاشی یا مجسمه سازی؟! به نظر شما اینها نقاشی روی دیوار هستند یا نقاشی روی بدن یک آدم یا شاید هم آدمهای آجری ؟!

“ادغام مجسمه سازی با معماری همیشه مرا مجذوب می کند. در طول تاریخ مجسمه سازان به دنبال راهی برای حک کردن یا ترکیب مواد مختلف برای خلق آثار هنری بی نظیر و باورنکردنی بودند که در بسیاری از موارد منجر به تعریف فرهنگ شده است.

زندگی در کارولینا در ایالات متحده آمریکا به دلیل وجود مقدار زیادی خاک مناسب برای ساخت آجر و مجسمه سازی موهبتی بزرگیست. دروازه های ایشتار در بابِل استانداردهای تاریخی هستند که با وجود اینکه ما در دنیای تکنولوژی محور زندگی میکنیم، باز هم روند من به همان سبک بابلی است. من روی گِل های خام و پخته نشده حک میکنم، سپس اونها رو در معرض حرارت نزدیک به ۲۰۰۰ درجه فارنهایت (۱۰۹۳ درجه سانتیگراد) قرار میدم و اونها رو مثل هر ساختار آجری دیگر با ملات به هم وصل میکنم. من عاشق این ایده ی ترسیم باستانی هستم، سنگ های باستانی تاریخ ما را به تصویر میکشد، محیط زیست ما از طریق ترسیم روی سنگ گذشته خود را به ما نشان میدهد.

موضوع شگفت آور در مورد هنر عموما وجود دارد این است که ما را از زندگی روزمره جدا میکند و الهام بخش است. کار من گیج کننده است و گاهی مردم آن را شبح نام گذاری کرده اند. به نظر من این انتخاب که تبدیل به یک هنرمند عمومی شوید جاه طلبانه است و مسئولیت سنگینی برای آدم به همراه می آورد.

در این طرح ها سعی کردم که تمام آثار حالت سه بعدی داشته باشند و ذهن بیننده در حین دیدن این آثار، فراتر از نگاه کردن به یک آجر باشد. “انسان” یکی از موضوعات مورد علاقه من در مورد خلق این آثار است؛ البته دلیل این امر به خاطر پیچیدگی زیبا، ژست و بیان احساسات آن است.

به نظر من بزرگترین شادی روح بخشیدن به یک موجود سرد که عاری از احساسات که از مواد ساختمانی تشکیل شده، است.

آدمهای آجری

آدمهای آجری

آدمهای آجری

آدمهای آجری

آدمهای آجری

آدمهای آجری

آدمهای آجری

آدمهای آجری

آدمهای آجری

آدمهای آجری

آدمهای آجری

آدمهای آجری

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *